Knuffelloos begonnen aan een kippenhotel.

Knuffelloos begonnen aan een kippenhotel.

Knuffelloos begonnen aan een kippenhotel.

 

Lockdown-light (alsof het een botermerk is) zorgt vanaf 18 maart er voor dat het overal rustiger is maar ook mooier. Geen streepje in de lucht. Zowaar hing er onlangs een wolkenengel boven ons huis ondanks dat die ook weer vervagen in walrussen blijft het mooi om er iets in te zien.  De vogels zijn drukker lijkt het, dan anders of zijn wij rustiger waardoor we ze beter horen zingen?

Deze site is er om je verhaal kwijt te kunnen over hoe je deze tijd beleeft. Nu we letterlijk meer binnen zitten en misschien ook innerlijk meer naar binnen kijken zijn er veel mensen gaan schrijven, korte verhalen, gedichten en sommige schrijvers beginnen eindelijk aan dat boek wat nog in het achterhoofd dwaalt. Schrijven zorgt er voor dat er letterlijk en soms daardoor ook emotioneel afstand komt tussen jou en de woorden op papier. Je kan er dan tegen aan kijken vanaf een daadwerkelijk afstandje en dat geeft soms nieuwe inzichten of gewoon een opgelucht gevoel. Door over deze corona periode te schrijven en door dit te delen kunnen je woorden troost bieden, begrip en herkenning geven. We staan samen in een soort pauze-stand, afstand-stand.

Daar heb ik best moeite mee. Mijn zoon is militair maar ik mag hem onder geen beding een knuffel geven, laat staan een zegenzoen op zijn hoofd. Hij wil 24 uur oproepbaar blijven om ons land te dienen wanneer dit moet. Maar wat mis ik die aanraking. Mijn dochter volgt een hbo opleiding  en wil niets liever dan weer naar school. Ook zij zegt, geen knuffelcontact omdat ze niet wil dat ik ziek wordt door haar.  Lastig en een groot gemis! Ik denk dat we dat allemaal missen, die knuffel, hand op je schouder of die zoen op je wang.

 

Verder vind ik het wel meevallen de stilte, de rust en de regels. Ik ga bijna niet uit huis, nu heb ik een groot huis en hebben mijn partner en ik elk een werkruimte. Mijn werkruimte breid ik elke zomer uit door een tuinatelier te realiseren zodat ik ook buiten kan werken.

Er zijn nog enkele projecten die doorlopen en daarna wordt het echt rustiger zonder inkomsten. Het netwerken ligt behoorlijk stil maar dat geeft me tijd om met projecten die hier in de kast en in mijn hoofd slapen, wakker te maken. Zo ben ik eindelijk begonnen met het bouwen van een heus kippenhok van 1.50 bij 1.50 en 2.14 hoog. Meer een kippenhotel…

Zo zie je maar, een creatief brein met elke dag een nieuw idee heeft altijd wel iets te doen!

 

Delia Bremer, Literair en beeldend kunstenares- Cultureel Ondernemer

 

 

Geen reactie's

Geef een reactie